Stel je voor dat je elke dag een route loopt door een grasveld. In het begin is het gras nog hoog — je moet zoeken waar je loopt, het kost moeite. Maar hoe vaker je dezelfde route loopt, hoe duidelijker het pad wordt. Na een tijdje ontstaat er een olifantenpad: een route die vanzelf gaat.
Zo werkt het ook in je brein. Een gewoonte is een paadje dat je vaak hebt gelopen in je hoofd. Zelfs als je een ander pad wilt lopen, trekt het oude pad aan je — het is bekend, makkelijk en snel.
Elke keer dat je oefent, maak je je nieuwe pad een beetje sterker.